
Nëse ka një sport që Shqipëria mund të dominojë një ditë është padyshim peshëngritja. Por korrupsioni, financimi i pamjaftueshëm dhe organizimi i dobët i kanë mohur vazhdimisht medaljen e artë vendit tonë.
Në kohën kur Pirro Dhima shkëlqente me flamurin e Greqisë, Shqipëria po jepte rezultatet madhore në arenën botërore. Dikur shqiptarët krenoheshin me Ilir Sulin, njërin prej emrave më të mirë të shtangës shqiptare. Në një periudhë të vështirë ekonomike, Suli arriti të ndriçonte imazhin e Shqipërisë në botë. Në Lojërat Olimpike të "Sidnej 2000" ai zuri vendin e pestë, rezultati më i mirë që ende nuk është thyer.
Por dy vite më vonë ai shënoi suksesin më të madh për peshëngritjen tonë. Në Botërorin e Varshavës Suli ngriti flamurin shqiptar si peshëngritësi i dytë më i mirë.
Por pas këtij suksesi erdhi dhe rënia tragjike.Dëmtimet, dopingut,abuzimi me alkoolin ia hoqën të gjitha mundësitë për të qenjë njëri sportistëve më të arrirë të Shqipërisë.Sot 42-vjeç Ilir Suli nuk ka asnjë garanci për jetën e tij. Ai nuk merr asnjë ndihmë nga shteti shqiptar, bile nuk gjen dot një punë të përhershme.Pas tërheqjes ngasporti, ai është bërë një zë kritik për problemet dhe dështimet e peshëngritjes në vitet e fundit.Ai ka pranuar të gjithë përgjegjësinë për shpërfilljen e disiplinës, por pranon se sot është kthyer në një person anonim dhe se nuk e meriton një trajtim të tillë.
Dikur ishte krenaria e vendit, ndërsa sot ai është kthyer në një njeri të përçmuar dhe të harruar nga të gjithë.