Përmes një letre publike drejtuar familjes së futbollit, UEFA ka ardhur me një tjetër reagim të fundit që lidhet drejtpërdrejtë me situatën që ka prekur jo pak institucionin më të rëndësishëm të botës, FIFA-n.
Pas skandalit që shpërtheu në rrjet për shitjen e të drejtave të Kupës së Botës, ide kjo e hedhur nga Gianni Infantino, kundërshtitë ishin të menjëhershme dhe u hodh kërkesa për dorëheqjen e zviceranit.
Në këtë letër të gjatë, UEFA shpjegon rëndësinë e punës së përbashkët që ka sjellë edhe frytet e veta në raport me vlerat që përcjell ky sport dhe se në fund të ditës, i përket të gjithëve atyre që kontribuojnë për të “jetësuar” atë çfarë quhet integritet, i atyre që e luajnë dhe të tjerëve që e përfaqësojnë në strukturat drejtuese.
Të dashur pjesëtarë të familjes së futbollit,
Futbolli është pasioni më i madh i përbashkët në botë. Ai nuk i përket asnjë individi dhe asnjë institucioni.
Ai u përket lojtarëve, tifozëve, klubeve, shoqatave anëtare dhe çdo institucioni të ngarkuar me mbrojtjen e së ardhmes së tij.
Është në këtë frymë, si konfederata që përfaqësojnë anëtarët e tyre, që sot flasim kolektivisht.
Zhvillimi gjatë dekadës së fundit ka qenë i vërtetë. Por ky progres nuk ka qenë kurrë vepër e një individi. Ai ka qenë rezultat i FIFA-s, konfederatave, shoqatave anëtare dhe mijëra njerëzve që i kushtojnë jetën e tyre këtij sporti.
Zgjerimi i turneve, caktimi i organizatorëve të Kupave të Botës FIFA 2030 dhe 2034, si dhe shpërndarja e burimeve për shoqatat, kanë qenë arritje të përbashkëta, të dakordësuara së bashku dhe të realizuara së bashku.
Kjo nuk ka të bëjë me paratë. Konfederatat tashmë kanë bërë thirrje për shpërndarjen e përgjegjshme të rezervave të konsiderueshme ekzistuese të FIFA-s, për të forcuar më tej investimet në zhvillimin e shoqatave anëtare.
As nuk ka të bëjë me humbjen e mbështetjes që çdo shoqatë anëtare ka fituar, pavarësisht frikësimit të drejtuar ndaj anëtarësisë sonë për të krijuar një perceptim të kundërt. Po ashtu, nuk ka të bëjë me rishikimin e zgjerimit të garave, ndarjeve të vendeve për Kupën e Botës apo të ndonjë vendimi tjetër të marrë kolektivisht. Këto vendime janë marrë së bashku dhe duhet të mbeten në fuqi.
Kjo ka të bëjë me diçka më themelore: integritetin e lojës dhe integritetin e atyre që janë zgjedhur për ta drejtuar atë.
Udhëheqja në futboll nuk është pronë. Ajo nuk ka të bëjë me zotërimin apo kërkimin e pushtetit për ta mbajtur atë. Ajo është një detyrë shërbimi ndaj familjes së futbollit që ia ka besuar këtë përgjegjësi.
Kur besimi cenohet përmes mashtrimit, kur një individ e vendos veten mbi kolektivin që i ka besuar autoritetin, kjo detyrë është braktisur.
Letra e fundit e FIFA-s drejtuar zëvendëspresidentëve të saj dhe 211 shoqatave anëtare pranon se janë bërë gabime në këtë proces. Ajo e trajton këtë si një dështim në komunikim, ndërkohë që ajo që futbolli dëshmoi ishte një dështim në gjykim. Një propozim i paraqitur brenda një afati të shkurtuar, pa konsultim domethënës dhe i shtyrë drejt një afati përfundimtar përpara se shoqatat anëtare të mund të shqyrtonin siç duhet kushtet e tij, nuk është rezultat i një neglizhence - është rezultat i një procesi të hartuar në mënyrë të tillë që të kufizojë shqyrtimin.
Nuk u pranua se vetë propozimi ishte thelbësisht i gabuar. Ende nuk ka një njohje të faktit se përpjekja për të shitur një interes në Kupën e Botës FIFA përbënte një dështim të rëndë në gjykim - jo thjesht një gabim procedural, por një shkelje themelore të besimit ndaj vetë institucioneve të cilave FIFA u shërben.
FIFA ka deklaruar gjithashtu se do t’i paraqesë një raport të plotë mbi këto ngjarje Këshillit të FIFA-s, duke mos e pranuar sërish se qeverisja e duhur, përballë një dështimi kaq të rëndë në gjykim, do të kërkonte që një shqyrtim i tillë të kryhej nga një palë plotësisht e pavarur, dhe jo nga vetë FIFA, stafi i saj apo nga ndonjë palë e interesuar brenda futbollit. Administrata e FIFA-s nuk duhet të ketë asnjë rol në kryerjen e këtij shqyrtimi.
Sipas korrespondencës së mëparshme, të gjitha dokumentet dhe të dhënat përkatëse duhet të ruhen në përputhje me komunikimin e UEFA-s mbi ruajtjen e dokumenteve.
Vetë letra e FIFA-s konfirmon gjithashtu se vetëm një zyrtar i zgjedhur ishte i pranishëm në takimin e drejtuesve në Marok. Asnjë anëtar i Këshillit të FIFA-s apo përfaqësues i shoqatave anëtare nuk ishte ftuar të merrte pjesë. I pranishëm ishte vetëm komiteti i menaxhimit, i përbërë nga drejtues të lartë të punësuar nga FIFA.
Takimi i fundit, ku një numër i përzgjedhur anëtarësh të Komitetit të Menaxhimit të FIFA-s - dhe jo i gjithë Komiteti - u thirrën jashtë vendit, në vend që drejtuesit të shkonin në Zyrih për të trajtuar çështjen në zemër të FIFA-s, me stafin e saj, vetëm sa i forcon këto shqetësime dhe përfaqëson një vazhdimësi të së njëjtës mënyrë veprimi që na ka sjellë në këtë pikë. Kjo nuk është sjellja e një kujdestari të lojës, por e dikujt që beson se loja duhet t’i përgjigjet atij.
Ka heshtje aty ku duhet të ketë llogaridhënie, distancë aty ku duhet të ketë transparencë.
Këto nuk janë cilësitë që futbolli meriton nga drejtuesit e tij. Prandaj kemi mbajtur këtë qëndrim: jo lehtë dhe jo vetëm, por së bashku dhe në përmbushje të detyrës ndaj lojës së cilës i shërbejmë.
Forca e futbollit ka qenë gjithmonë uniteti i tij. Bëjmë thirrje që ky unitet të respektohet tani, për një udhëheqje që i shërben futbollit dhe jo një udhëheqje që kërkon ta komandojë atë.
Me respekt,
SALMAN BIN IBRAHIM AL KHALIFA
President i AFC-së
VICTOR MONTAGLIANI
President i Concacaf-ut
ALEKSANDER ČEFERIN
President i UEFA-s
DATUK SERI WINDSOR JOHN
Sekretar i Përgjithshëm i AFC-së
PHILIPPE MOGGIO
Sekretar i Përgjithshëm i Concacaf-ut
THEODORE THEODORIDIS
Sekretar i Përgjithshëm i UEFA-s
Lexo gjithashtu
